Trzy palce w specyficznych przypadkach

Co jakiś czas nachodzą mnie przemyślenia odnośnie mojego grania. Na basie
zacząłem od razu od trzech palców i generalnie nie jest źle, ale cały czas
nie wiem jak powinienem grać prawą ręką pewne szczególne przypadki.
Wchodzenie ze strun grubych w stronę cienkich raczej nie rodzi problemów.
Gorzej jest przy przy schodzeniu palcami z cienkich strun w stronę grubych
szczególnie kiedy na każdej strunie jest jeden dźwięk. Czy w takim
przypadku pociągnięcie wszystkiego jednym palcem (tym na który przypada
akurat pora) jest ok? Jest to dla mnie naturalne, płynne i ekonomiczne.
Przypomina trochę sweep kostką na gitarze. Mam duży rozstaw strun (19mm) i
raczej słabo wychodzi granie tego kolejnymi palcami, bo każdy dostaje inną
strunę. Do tego na tych trzech strunach różnie mogą się ułożyć i
niekoniecznie wypada, że są kolejno.

Druga kwestia to granie w momencie kiedy mamy po jednym dźwięku na
sąsiadujących strunach na zmianę przez dłuższy czas. W takim przypadku
kiedy grane jest to szybko naturalne dla mnie jest przejście na dwa palce.
Każdy dostaje swoją strunę i można je wprowadzić w szybki i płynny ruch.
Gdybym grał to trzema palcami to robi się straszne „zamieszanie”. Czy warto
na siłę mieszać w to trzy palce?

Załączniki

Ocena Społeczności :


Ocena: ☆ 5.0 Głosujących: 3

Jak Ty oceniasz wpis?

Wiesz po co są te ikonki?

Wpisy są prywatnymi opiniami poszczególnych autorów.

Komentarzy: 16

  1. W pierwszym - jak najbardziej, jeno pilnuj sobie lewą dłonią tego, aby nie
    zacząć budować akordu, i w odpowiednim momencie wytłum strunę, która jest
    już zbędna.

    W drugim - to dość logiczne, że nie ma sensu robić tego na siłę. Graj
    tak, jak Ci wygodnie.
  2. Też mam dokładnie takie same problemy, między innymi. Sądzę, że wszystko
    jest wyuczalne, tylko trza siedzieć i siedzieć i męczyć to powoli. Gra
    trzema palcami wymaga więcej ćwiczeń, jest trudniejsza, bo palce się
    motają, tak mi się wydaje przynajmniej. Jeśli się posiedzi przy tym
    wystarczająco długo to na bank się da. Ja staram się to ćwiczyć, oba
    przypadki, chociaż czasami nie mam do tego cierpliwości, ale efekty są.
  3. A tak właściwie, to po co Wam ta gra trzema palcami? Żeby być fajniejszym
    od reszty? Bo o ile grę 4 palcami (w stylu Matta Garrisona) pojmuję, tak
    trzech palców zrozumieć nie potrafię, chyba, że mówimy o grze triolami,
    kiedy to się w miarę sensownie łączy z podziałem rytmicznym. We wszelkich
    innych podziałach, to tylko komplikuje granie. Wiecie o tym?
  4. To teraz mi to mówisz ;)? Zacząłem od trzech, bo podczas oglądania
    różnych basistów zauważyłem, że raczej trzema grają, ale może nie tych
    co trzeba obserwowałem. W tym momencie jak mam grać z założenia dwoma to
    się jakoś dziwnie czuję, bo nigdy specjalnie nie próbowałem, chociaż jak
    gram trzema to mimowolnie w niektórych momentach na chwilę na dwa
    przechodzę. Dotychczas pilnowałem żeby zawsze trzy były, ale powoli
    zaczynam się skłaniać do tego, że dwa nie są złe, a ważne jest żeby
    płynnie przechodzić z dwóch na trzy w razie potrzeby. Rzeczywiście trzy
    palce najlepiej robią "patataj" ;), a co do przewagi w kwestii szybkości nie
    jestem aż tak bardzo przekonany. Jednak środkowy i wskazujący są mocniejsze
    i naturalnie chodzą na zmianę, a serdeczny przy nich zawsze wypada gorzej.
    Wychodzi na to, że zysk prędkości niekoniecznie jest 1/3, bo jest on wąskim
    gardłem. Pomijam triole, gdzie ewidentnie pomaga.
  5. A czego słuchasz i co chcesz grać? To może być też ważne dla docelowej
    liczby palców szarpiących struny. Zakładam, że metal, gdzie basiści
    często używają trzech palców aby wykręcić szybsze tempa bez używania
    kostki. Oczywiście dwoma palcami możesz grać też bardzo szybko, ale dla
    wygody i mniejszego zmęczenia warto dokładać trzeciego palca.

    IMHO na początku lepiej jednak uczyć się gry dwoma palcami. Z czasem można
    rozszerzać możliwość grania trzema, czy więcej palcami.
  6. Nie komplikuje, to bzdury. Umiejętne i płynne granie 3 palcami pozwala
    zwiększyć szybkość i nadaje innej charakterystyki brzmienia, jeśli ktoś
    tego nie słyszy to fakt, niepotrzebne mu granie 3 palcami :)
  7. Nie komplikuje, wcale :-D. Przecież tak całkiem logicznie gra się trzema
    palcami przy podziałach rytmicznych, w których dzięki temu każdy akcent
    wychodzi innym palcem :-D. Przy triolach owszem, ma to sens. Przy każdym innym
    podziale to utrudnianie sobie życia. Jeśli ktoś tego nie rozumie, to fakt,
    jest kiepski z matematyki ;-).

    Bardzo chętnie dowiem się jeszcze, co ma ilość używanych palców do
    brzmienia. Bo jedyne, co mi przychodzi do głowy, to słabszy atak na strunę
    palcem serdecznym. Bardzo przydatne i praktyczne, zaiste.
  8. Rozumiem, ze nie popieracie grania trzema paluchami, ale co powiecie o
    podejsciu Garrego Willisa? Gosc uzywa trzech palców glownie przy liniach gdzie
    musi dużo skakac z najnizszej do najwyzszej struny. Poza tym, 90% gra dwoma
    paluchami. Mysle, ze to może być fajny dodatek przy oktawkach.
  9. Weasel - oczywiście, CZASEM, w ściśle określonych przypadkach, ma to sens,
    tego nikt nie neguje :-). Niemniej, ja jeszcze raz przytoczę nazwisko Matta
    Garrisona. Z wszystkich "dziwnych" technik gry, jego jest najskuteczniejsza.
  10. Jeżeli okiełznasz coś bardziej skomplikowanego pozwoli ci to na jakieś tam
    większe możliwości (wspomnianych trioli), jest to jakiś eksperyment,
    dodatkowy palec jest jak dodatkowe narzędzie, równie dobrze możesz używać
    jednego palca (wielu tak gra) i nie chcę powiedzieć że to będzie
    niepoprawne, bo czasami osoba grająca jednym palcem będzie sprawniejsza od
    tej grającej dwoma... Muzyka to budowanie z dźwięków (następujących po
    sobie w określonym czasie) spójnej całości, i możemy to robić jak
    chcemy... Nie powinniśmy czuć się lepsi czy gorsi grając tak czy inaczej,
    jeśli czujesz instrument lepiej, używając 3 palców to zagrasz coś lepiej
    niż używając dwóch, jest to też dobre ćwiczenie na koordynację ogólną
    dłoni.

    Najważniejsze to znaleźć swój styl, i nie pozwolić sobie wmówić że gram
    niepoprawnie, źle, albo że jest to bez sensu (Hendrix słyszał to często
    :)), eksperymentować ze wszystkimi technikami i wybrać taką w której
    najwygodniej się nam gra, i przyjemnie słucha.

    Atak na strunę można wypracować sobie taki sam jak pozostałymi palcami.

    Każdy wielki muzyk wprowadzał innowacje i eksperymentował z dźwiękiem
    przyczyniając się do rozwoju gatunków muzycznych, a nade wszystko grał
    indywidualnie poza określonymi granicami... no ale bez przesady 3 palce, czy
    tam 4 to już żadna nowość.

    Komentarz "po co utrudniać sobie życie" pozostawiam... bez komentarza, Lepiej
    powiedzieć "umiem" ale nie wykorzystuje (teraz) bo nie potrzebuję, a sama
    świadomość że moja dłoń robi to co chce to już satysfakcja, i może dla
    niektórych motywacja.

    Pozdrawiam
  11. Nacho, równie dobrze grać łokciem, albo biegać na kolanach, wtedy dopiero
    się będzie oryginalnym. Pytanie brzmi: po co? Owszem, różnorodność jest
    piękna, niemniej, po cholerę wynajdować proch od nowa?

    Doskonale wiem, że atak na strunę można wypracować, pytam tylko, jaki
    wpływ na brzmienie ma to, iloma palcami się gra? Ty takim stwierdzeniem
    rzuciłeś, więc chętnie się dowiem, jak z tego filozofowania wybrniesz. I
    poleciłbym poćwiczenie pisania, bo ciężko ten post przeczytać.
  12. hmm... to może ty poćwiczysz czytanie ze zrozumieniem?

    Moje wrażenia słuchowe są różne gdy gram dwoma oraz gdy gram trzema
    palcami, niewiem czy wyraziłem się dość precyzyjnie, może faktycznie nie
    jest to kwestia brzmienia...

    Nie mniej jednak jesteś typowym przykładem ignoranta. Zakończmy ten
    temat.

    pozdrawiam
  13. Poczytaj posty kolegów, a potem własne, z naciskiem na przedostatni. Widzisz
    różnicę w poziomie wypowiedzi? I wolę być (potrafiącym pisać)
    ignorantem, niż wymyślać w kretyński sposób proch na nowo, nie potrafiąc
    tego uargumentować niczym, co w praktyce ułatwiłoby grę, i
    siać tym zamęt w głowach mniej doświadczonych muzyków. Żegnam
    ozięble.

    Moja rada na zakończenie - najpierw trzeba się nauczyć podstaw. Później
    można kombinować, co zmienić w swojej technice, ale dopiero wtedy, gdy już
    się będzie muzykiem na tyle świadomym, by nie pytać na forum o to, czy tak
    można ;-). Wcześniej to przynosi więcej szkody, niż pożytku. No chyba, że
    jest się tak wybitnym talentem, jak Nacho, czy Hendrix* ;-).

    * - kolejność nieprzypadkowa.
  14. To, ze Hendrix gral jak gral nie oznacza, ze nie gralby jeszcze lepiej jeśli
    przesiadl by się na bardziej "poprawny" styl gry. I to, ze Hendrix sobie nie
    zrobil krzywdy takim graniem, nie oznacza, ze ktoś inny sobie jej nie zrobi.
  15. @Nacho: Moje wrażenia słuchowe są różne gdy gram dwoma oraz gdy gram trzema palcami, niewiem czy wyraziłem się dość precyzyjnie, może faktycznie nie jest to kwestia brzmienia...




    No ale "wrażenia słuchowe" mogą być różne także w przypadku grania dwoma
    palcami oraz... tymi samymi dwoma palcami. Wszystko zależy od tego co chcesz
    osiągnąć, jak mocno i pod jakim kątem atakujesz struny itd.

    Wg mnie to nie zależy od liczby palców, którymi grasz, ale po prostu od
    Twojej "techniki użytkowej".
  16. ja na początku grałem jednym palcem potem trzema i teraz jest mi wygodniej
    dwoma. Wydaje mi się, że Ci którzy zaczynają swoja przygodę sięgają po
    trzeci palec, dlatego że brakuje im szybkości, a potem już wszystko się
    wyrabia i tak jak w moim przypadku wraca się do dwóch palców.
Napisz odpowiedź