Granie coverów a prawa autorskie…

No właśnie.

Ostatnio zacząłem się zastanawiać. Czy wystarczy przy prezentacji utworku
zaznaczyć, czejgo jest autorstwa? Trzeba mieć pozwolenie od autora utworu na
jego wykonywanie? Jak to wygląda z prawnego punktu widzenia?

Większość kapel gra covery i nawet się nad tym nie zastanawia, a mnie
ostatnio coś tknęło (sumienie? :P) i zacząłem rozważać ten problem.

Co wiecie/sądzicie?

Załączniki

-

Jak Ty oceniasz wpis?

Wiesz po co są te ikonki?

Wpisy są prywatnymi opiniami poszczególnych autorów.

Komentarzy: 26

  1. JA myśle ze nic złego niejest gdy zapowiadają np. " oto wystąpi grupa
    warchlaków która zagra utwór zespołu SPAWACZE - NAgły atak ślusarza" To
    to jest zgodne z prawem a jak tam ci powiesz ze to nasz utwór i my go gramy o
    tobedzie np coś metallici to wtedy to jest plagiat no nie tzn kradziejstwo :D
    z mojego punktu widzenia to tak wygląda :)
  2. Nie, artysta musi się spytać autora oryginału. Takie jest prawo.
    Przynajmniej nna poziomie pro. Przy młodzieżowych kapelach chyba mało kogo
    to obchodzi...
  3. Na pewno takie jest w Polsce prawo? Że bezpośrednio się trzeba pytać
    autora? Czy nie od tego jest ZAIKS żeby pośredniczyć i wszystkim proces
    uprościć?

    Np. Stanach jest tak że lokal gdzie jest muzyka na żywo płaci co roku ileś
    tam miejscowemu odpowiednikowi ZAIKSu który rozdziela pieniądze wśród
    autorów "standardowych" piosenek granych po knajpach wg. statystyk. Kapele
    się nie muszą rozliczać, zresztą chyba żadnemu autorowi by się nie
    chciało indywidualnie z każdą kapelą która jego kawałki gra
    rozliczać.

    Jeśli chcesz wydać nagranie coveru to wtedy trzeba wykupić licencję. W
    większości wypadków jest to prosta sprawa, załatwia się przez osobną
    agencję która takimi licencjami handluje, ale np. raz miałem taki przypadek
    że wydawca próbował załatwić bezpośrednio u wdowy autora a ona mu
    odmówiła.

    W niektórych krajach parodie nie podlegają prawom autorskim. Czy ktoś może
    wie jak to jest w Polsce jak np. jakiś kabaret przerabia czyjś przebój?
  4. Jak mam bezpośrednio pytać autora jak Cobain nie żyje?
  5. OBWIESZCZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO

    z dnia 1 sierpnia 2000 r.

    w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.

    (Dz. U. Nr 80, poz. 904)

    1. Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2000 r. o zmianie ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 53, poz. 637) ogłasza się w
    załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 24, poz. 83),
    z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

    rzeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

    2. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

    1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi
    (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe),

    2) plastyczne,

    3) fotograficzne,

    4) lutnicze,

    5) wzornictwa przemysłowego,

    6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne,

    7) muzyczne i słowno-muzyczne,

    8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne,

    9) audiowizualne (w tym wizualne i audialne).

    3. Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby
    miał postać nie ukończoną.

    4. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek
    formalności.

    Art. 2. 1. Opracowanie cudzego utworu, w szczególności tłumaczenie,
    przeróbka, adaptacja, jest przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla
    prawa do utworu pierwotnego.

    2. Rozporządzanie i korzystanie z opracowania zależy od zezwolenia twórcy
    utworu pierwotnego (prawo zależne), chyba że autorskie prawa majątkowe do
    utworu pierwotnego wygasły.

    3. Twórca utworu pierwotnego może cofnąć zezwolenie, jeżeli w ciągu
    pięciu lat od jego udzielenia opracowanie nie zostało rozpowszechnione.
    Wypłacone twórcy wynagrodzenie nie podlega zwrotowi.

    4. Za opracowanie nie uważa się utworu, który powstał w wyniku inspiracji
    cudzym utworem.

    5. Na egzemplarzach opracowania należy wymienić twórcę i tytuł utworu
    pierwotnego.

    Art. 3. Zbiory, antologie, wybory, bazy danych są przedmiotem prawa
    autorskiego, nawet jeżeli zawierają nie chronione materiały, o ile przyjęty
    w nich dobór, układ lub zestawienie ma twórczy charakter, bez uszczerbku dla
    praw do wykorzystanych utworów.

    Art. 4. Nie stanowią przedmiotu prawa autorskiego:

    1) akty normatywne lub ich urzędowe projekty,

    2) urzędowe dokumenty, materiały, znaki i symbole,

    3) opublikowane opisy patentowe lub ochronne,

    4) proste informacje prasowe.

    Art. 5. Przepisy ustawy stosuje się do utworów:

    1) których twórca lub współtwórca jest obywatelem polskim lub

    2) które zostały opublikowane po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej albo równocześnie na tym terytorium i za granicą, lub

    3) które zostały opublikowane po raz pierwszy w języku polskim, lub

    4) których ochrona wynika z umów międzynarodowych.

    Art. 6. W rozumieniu ustawy:

    1) utworem opublikowanym jest utwór, który za zezwoleniem twórcy został
    zwielokrotniony i którego egzemplarze zostały udostępnione publicznie,

    2) opublikowaniem równoczesnym utworu jest opublikowanie utworu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą w okresie trzydziestu dni od jego
    pierwszej publikacji,

    3) utworem rozpowszechnionym jest utwór, który za zezwoleniem twórcy został
    udostępniony publicznie.

    Art. 7. Jeżeli umowy międzynarodowe, których Rzeczpospolita Polska jest
    stroną, przewidują dalej idącą ochronę, niż to wynika z ustawy, do nie
    opublikowanych utworów obywateli polskich albo do utworów opublikowanych po
    raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub równocześnie na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo opublikowanych po raz pierwszy w
    języku polskim - stosuje się postanowienia tych umów.

    Rozdział 2

    Podmiot prawa autorskiego

    Art. 8. 1. Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi
    inaczej.

    2. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
    uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej
    wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem
    utworu.

    3. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa
    autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku -
    właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

    Art. 9. 1. Współtwórcom przysługuje prawo autorskie wspólnie. Domniemywa
    się, że wielkości udziałów są równe. Każdy ze współtwórców może
    żądać określenia wielkości udziałów przez sąd, na podstawie wkładów
    pracy twórczej.

    2. Każdy ze współtwórców może wykonywać prawo autorskie do swojej
    części utworu mającej samodzielne znaczenie, bez uszczerbku dla praw
    pozostałych współtwórców.

    3. Do wykonywania prawa autorskiego do całości utworu potrzebna jest zgoda
    wszystkich współtwórców. W przypadku braku takiej zgody każdy ze
    współtwórców może żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeka
    uwzględniając interesy wszystkich współtwórców.

    4. Każdy ze współtwórców może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia
    prawa autorskiego do całości utworu. Uzyskane świadczenie przypada wszystkim
    współtwórcom, stosownie do wielkości ich udziałów.

    5. Do autorskich praw majątkowych przysługujących współtwórcom stosuje
    się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego o współwłasności w częściach
    ułamkowych.

    Art. 10. Jeżeli twórcy połączyli swoje odrębne utwory w celu wspólnego
    rozpowszechniania, każdy z nich może żądać od pozostałych twórców
    udzielenia zezwolenia na rozpowszechnianie tak powstałej całości, chyba że
    istnieje słuszna podstawa odmowy, a umowa nie stanowi inaczej. Przepisy art. 9
    ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

    Art. 11. Autorskie prawa majątkowe do utworu zbiorowego, w szczególności do
    encyklopedii lub publikacji periodycznej, przysługują producentowi lub
    wydawcy, a do poszczególnych części mających samodzielne znaczenie - ich
    twórcom. Domniemywa się, że producentowi lub wydawcy przysługuje prawo do
    tytułu.

    Art. 12. 1. Jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej,
    pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania
    obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie
    prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego
    zamiaru stron.

    2. Jeżeli pracodawca, w okresie dwóch lat od daty przyjęcia utworu, nie
    przystąpi do rozpowszechniania utworu przeznaczonego w umowie o pracę do
    rozpowszechnienia, twórca może wyznaczyć pracodawcy na piśmie odpowiedni
    termin na rozpowszechnienie utworu z tym skutkiem, że po jego bezskutecznym
    upływie prawa uzyskane przez pracodawcę wraz z własnością przedmiotu, na
    którym utwór utrwalono, powracają do twórcy, chyba że umowa stanowi
    inaczej. Strony mogą określić inny termin na przystąpienie do
    rozpowszechniania utworu.

    3. Jeżeli umowa o pracę nie stanowi inaczej, z chwilą przyjęcia utworu
    pracodawca nabywa własność przedmiotu, na którym utwór utrwalono.

    Art. 13. Jeżeli pracodawca nie zawiadomi twórcy w terminie sześciu miesięcy
    od dostarczenia utworu o jego przyjęciu, nieprzyjęciu lub uzależnieniu
    przyjęcia od dokonania określonych zmian w wyznaczonym w tym celu odpowiednim
    terminie, uważa się, że utwór został przyjęty bez zastrzeżeń. Strony
    mogą określić inny termin.

    Art. 14. 1. Jeżeli w umowie o pracę nie postanowiono inaczej, instytucji
    naukowej przysługuje pierwszeństwo opublikowania utworu naukowego pracownika,
    który stworzył ten utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku
    pracy. Twórcy przysługuje prawo do wynagrodzenia. Pierwszeństwo
    opublikowania wygasa, jeżeli w ciągu sześciu miesięcy od dostarczenia
    utworu nie zawarto z twórcą umowy o wydanie utworu albo jeżeli w okresie
    dwóch lat od daty jego przyjęcia utwór nie został opublikowany.

    2. Instytucja naukowa może, bez odrębnego wynagrodzenia, korzystać z
    materiału naukowego zawartego w utworze, o którym mowa w ust. 1, oraz
    udostępniać ten materiał osobom trzecim, jeżeli to wynika z uzgodnionego
    przeznaczenia utworu lub zostało postanowione w umowie.

    Art. 15. Domniemywa się, że producentem lub wydawcą jest osoba, której
    nazwisko lub nazwę uwidoczniono w tym charakterze na przedmiotach, na których
    utwór utrwalono, albo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek sposób w
    związku z rozpowszechnianiem utworu.

    Rozdział 3

    Treść prawa autorskiego

    Oddział 1

    Autorskie prawa osobiste

    Art. 16. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa osobiste chronią
    nieograniczoną w czasie i nie podlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź
    twórcy z utworem, a w szczególności prawo do:

    1) autorstwa utworu,

    2) oznaczenia utworu swoim nazwiskiem lub pseudonimem albo do udostępniania go
    anonimowo,

    3) nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego
    wykorzystania,

    4) decydowania o pierwszym udostępnieniu utworu publiczności,

    5) nadzoru nad sposobem korzystania z utworu.

    Oddział 2

    Autorskie prawa majątkowe

    Art. 17. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje wyłączne
    prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach
    eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu.

    Art. 18. 1. Autorskie prawa majątkowe nie podlegają egzekucji, dopóki
    służą twórcy. Nie dotyczy to wymagalnych wierzytelności.

    2. Po śmierci twórcy, spadkobiercy mogą sprzeciwić się egzekucji z prawa
    autorskiego do utworu nie opublikowanego, chyba że sprzeciw byłby niezgodny z
    ujawnioną wolą twórcy co do rozpowszechniania utworu.

    3. Prawo do wynagrodzenia, o którym mowa w art. 20 ust. 2, art. 30 ust. 2 oraz
    w art. 70 ust. 3, nie podlega zrzeczeniu się, zbyciu ani egzekucji. Nie
    dotyczy to wymagalnych wierzytelności.

    Art. 19. 1. Twórcy i jego spadkobiercom przysługuje prawo do wynagrodzenia w
    wysokości 5% ceny dokonanych zawodowo odsprzedaży oryginalnych egzemplarzy
    utworu plastycznego oraz rękopisów utworów literackich i muzycznych. Do
    zapłaty tego wynagrodzenia jest obowiązany sprzedawca, a gdy działa na rzecz
    osoby trzeciej, odpowiada z nią solidarnie.

    2. Sprzedawca jest obowiązany do ujawnienia osoby trzeciej, o której mowa w
    ust. 1. Z obowiązku tego może się zwolnić płacąc należne
    wynagrodzenie.

    3. Zrzeczenie się wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, jest nieważne,
    chyba że dotyczy wymagalnej wierzytelności.

    Art. 20. 1. Producenci i importerzy magnetofonów, magnetowidów i innych
    podobnych urządzeń, czystych nośników służących do utrwalania przy
    użyciu tych urządzeń utworów w zakresie własnego użytku osobistego oraz
    urządzeń reprograficznych są obowiązani do opłat na rzecz twórców,
    artystów wykonawców oraz producentów fonogramów i wideogramów, w
    wysokości nie wyższej niż 3% kwoty należnej z tytułu sprzedaży tych
    urządzeń i nośników.

    2. Z kwoty uzyskanej z tytułu opłat, o których mowa w ust. 1, przypada:

    1) 50% - twórcom,

    2) 25% - artystom wykonawcom,

    3) 25% - producentom fonogramów i wideogramów,

    z tym że w przypadku urządzeń reprograficznych kwota ta przypada w 100%
    twórcom.

    3. 1) Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego 2)
    po zasięgnięciu opinii właściwych organizacji zbiorowego zarządzania
    prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi, stowarzyszeń twórców, artystów
    wykonawców oraz organizacji producentów lub importerów urządzeń i czystych
    nośników wymienionych w ust. 1 określa, w drodze rozporządzenia, wysokość
    opłat, o których mowa w ust. 1, szczegółowe zasady ich pobierania i
    odprowadzania oraz wskazuje organizacje zbiorowego zarządzania prawami
    autorskimi lub prawami pokrewnymi właściwe do ich pobierania.

    Art. 21. 3) 1. Organizacjom radiowym i telewizyjnym wolno nadawać opublikowane
    utwory muzyczne oraz drobne utwory słowne i słowno-muzyczne wyłącznie na
    podstawie umowy zawartej z właściwą organizacją zbiorowego zarządzania
    prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

    2. Prawo do pierwszego nadania utworów zamówionych przez nadawcę może
    przysługiwać mu na podstawie umowy innej niż określona w ust. 1.

    3. Twórca może oświadczyć właściwej organizacji zbiorowego zarządzania
    prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi, z zachowaniem formy pisemnej pod
    rygorem nieważności, że o nadaniu swoich opublikowanych utworów, o których
    mowa w ust. 1, będzie decydować osobiście.

    4. Operatorom sieci kablowych wolno reemitować w sieciach kablowych utwory
    nadawane w programach organizacji radiowych i telewizyjnych wyłącznie na
    podstawie umowy zawartej z właściwą organizacją zbiorowego zarządzania
    prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

    Art. 22. 1. Organizacjom radiowym i telewizyjnym wolno dla własnych celów
    nadawczych utrwalać utwory, na których nadanie uprzednio uzyskały
    zezwolenie.

    2. Utrwalenia, o których mowa w ust. 1, powinny być zniszczone w ciągu
    miesiąca od nadania utworu.

    3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do utrwaleń dokonanych dla celów
    nadawczych mających wyjątkowy charakter dokumentalny, o ile zostają
    umieszczone w archiwum. Twórca powinien zostać niezwłocznie powiadomiony o
    umieszczeniu utrwalenia jego utworu w takim archiwum.

    Oddział 3

    Dozwolony użytek chronionych utworów

    Art. 23. 1. Bez zezwolenia twórcy wolno nieodpłatnie korzystać z już
    rozpowszechnionego utworu w zakresie własnego użytku osobistego. Przepis ten
    nie upoważnia do budowania według cudzego utworu architektonicznego i
    architektoniczno-urbanistycznego.

    2. Zakres własnego użytku osobistego obejmuje krąg osób pozostających w
    związku osobistym, w szczególności pokrewieństwa, powinowactwa lub stosunku
    towarzyskiego.

    Art. 24. 1. Wolno rozpowszechniać za pomocą anteny zbiorowej oraz sieci
    kablowej utwory nadawane przez inną organizację radiową lub telewizyjną
    drogą satelitarną albo naziemną, jeżeli następuje to w ramach
    równoczesnego, integralnego i nieodpłatnego rozpowszechniania programów
    radiowych lub telewizyjnych i przeznaczone jest do oznaczonego grona odbiorców
    znajdujących się w jednym budynku lub w domach jednorodzinnych obejmujących
    do 50 gospodarstw domowych.

    2. Posiadacze urządzeń służących do odbioru dźwięku lub dźwięku i
    obrazu mogą za ich pomocą odbierać nadawane utwory, choćby urządzenia te
    były umieszczone w miejscu ogólnie dostępnym, jeżeli nie łączy się z tym
    osiąganie korzyści majątkowych.

    3. Z zastrzeżeniem przepisu ust. 1, operatorom sieci kablowych wolno
    rozpowszechniać utwory nadawane przez inne organizacje radiowe lub telewizyjne
    dostępne na danym obszarze, jeżeli rozpowszechnianie w sieciach kablowych ma
    charakter równoczesny i integralny z nadaniem pierwotnym. Uprawnionym do
    utworów przysługuje prawo do wynagrodzenia.

    Art. 25. 1. Wolno rozpowszechniać w celach informacyjnych w prasie, radiu i
    telewizji:

    1) już rozpowszechnione:

    a) sprawozdania o aktualnych wydarzeniach,

    b) 4) aktualne artykuły na tematy polityczne, gospodarcze lub religijne, chyba
    że zostało wyraźnie zastrzeżone, że ich dalsze rozpowszechnianie jest
    zabronione,

    c) 4) aktualne wypowiedzi i fotografie reporterskie,

    2) 5) krótkie wyciągi ze sprawozdań i artykułów, o których mowa w pkt 1
    lit. a) i b),

    3) przeglądy publikacji i utworów rozpowszechnionych,

    4) mowy wygłoszone na publicznych zebraniach i rozprawach; nie upoważnia to
    jednak do publikacji zbiorów mów jednej osoby,

    5) krótkie streszczenia rozpowszechnionych utworów.

    2. Za korzystanie z utworów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b) i c),
    twórcy przysługuje prawo do wynagrodzenia.

    3. Rozpowszechnianie utworów na podstawie ust. 1 jest dozwolone zarówno w
    oryginale, jak i w tłumaczeniu.

    Art. 26. Wolno w sprawozdaniach o aktualnych wydarzeniach przytaczać fragmenty
    utworów udostępnianych podczas tych wydarzeń, jednakże w granicach
    uzasadnionych celem informacji.

    Art. 27. Instytucje naukowe i oświatowe mogą, w celach dydaktycznych lub
    prowadzenia własnych badań, korzystać z opublikowanych utworów w oryginale
    i w tłumaczeniu oraz sporządzać w tym celu egzemplarze fragmentów
    opublikowanego utworu.

    Art. 28. Biblioteki, archiwa i szkoły mogą:

    1) udostępniać nieodpłatnie, w zakresie swoich zadań statutowych,
    egzemplarze utworów opublikowanych,

    2) sporządzać lub zlecać sporządzenie pojedynczych egzemplarzy utworów
    opublikowanych, niedostępnych w handlu - w celu uzupełniania, ochrony swoich
    zbiorów i nieodpłatnego ich udostępniania.

    Art. 29. 1. Wolno przytaczać w utworach stanowiących samoistną całość
    urywki rozpowszechnionych utworów lub drobne utwory w całości, w zakresie
    uzasadnionym wyjaśnianiem, analizą krytyczną, nauczaniem lub prawami gatunku
    twórczości.

    2. Wolno w celach dydaktycznych i naukowych zamieszczać rozpowszechnione
    drobne utwory lub fragmenty większych utworów w podręcznikach i
    wypisach.

    3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, twórcy przysługuje prawo do
    wynagrodzenia.

    Art. 30. 1. Ośrodki informacji lub dokumentacji naukowo-technicznej mogą
    sporządzać i rozpowszechniać własne opracowania dokumentacyjne oraz
    pojedyncze egzemplarze, nie większych niż jeden arkusz wydawniczy,
    fragmentów opublikowanych utworów.

    2. Twórca albo właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami
    autorskimi lub prawami pokrewnymi jest uprawniona do pobierania od ośrodków,
    o których mowa w ust. 1, wynagrodzenia za odpłatne udostępnianie egzemplarzy
    fragmentów utworów.

    Art. 31. Wolno nieodpłatnie wykonywać publicznie opublikowane utwory
    literackie, muzyczne i słowno-muzyczne, jeżeli nie łączy się z tym
    osiąganie korzyści majątkowych. Dotyczy to w szczególności okazjonalnego
    wykonywania na żywo, związanego ze sprawowaniem kultu religijnego,
    uroczystościami państwowymi, szkolnymi, obchodami i imprezami powszechnie
    dostępnymi, z wyłączeniem jednak imprez reklamowych, promocyjnych i
    wyborczych.

    Art. 32. 1. Właściciel egzemplarza utworu plastycznego może go wystawiać
    publicznie, jeżeli nie łączy się z tym osiąganie korzyści
    majątkowych.

    2. W razie podjęcia decyzji o zniszczeniu oryginalnego egzemplarza utworu
    plastycznego znajdującego się w miejscu publicznie dostępnym, właściciel
    jest obowiązany złożyć twórcy utworu lub jego bliskim ofertę sprzedaży,
    jeżeli porozumienie się z nim, celem złożenia oferty, jest możliwe.
    Górną granicę ceny określa wartość materiałów. Jeżeli sprzedaż nie
    jest możliwa, właściciel jest obowiązany umożliwić twórcy sporządzenie
    kopii bądź - zależnie od rodzaju utworu - stosownej dokumentacji.

    Art. 33. Wolno rozpowszechniać:

    1) utwory wystawione na stałe na ogólnie dostępnych drogach, ulicach,
    placach lub w ogrodach, jednakże nie do tego samego użytku,

    2) utwory wystawione w publicznie dostępnych zbiorach, takich jak muzea,
    galerie, sale wystawowe, lecz tylko w katalogach i w wydawnictwach
    publikowanych dla promocji tych utworów, a także w sprawozdaniach o
    aktualnych wydarzeniach w prasie i telewizji, jednakże w granicach
    uzasadnionych celem informacji,

    3) w encyklopediach i atlasach - opublikowane utwory plastyczne i
    fotograficzne, o ile nawiązanie porozumienia z twórcą celem uzyskania jego
    zezwolenia napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody. Twórcy
    przysługuje wówczas prawo do wynagrodzenia.

    Art. 34. Można korzystać z utworów w granicach dozwolonego użytku pod
    warunkiem wymienienia twórcy i źródła. Twórcy nie przysługuje prawo do
    wynagrodzenia, chyba że ustawa stanowi inaczej.

    Art. 35. Dozwolony użytek nie może naruszać normalnego korzystania z utworu
    lub godzić w słuszne interesy twórcy.

    Rozdział 4

    Czas trwania autorskich praw majątkowych

    Art. 36. 6) Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, autorskie
    prawa majątkowe gasną z upływem lat siedemdziesięciu:

    1) od śmierci twórcy, a do utworów współautorskich - od śmierci
    współtwórcy, który przeżył pozostałych,

    2) 7) w odniesieniu do utworu, którego twórca nie jest znany - od daty
    pierwszego rozpowszechnienia, chyba że pseudonim nie pozostawia wątpliwości
    co do tożsamości autora lub jeżeli autor ujawnił swoją tożsamość,

    3) 7) w odniesieniu do utworu, do którego autorskie prawa majątkowe
    przysługują z mocy ustawy innej osobie niż twórca - od daty
    rozpowszechnienia utworu, a gdy utwór nie został rozpowszechniony - od daty
    jego ustalenia,

    4) 8) w odniesieniu do utworu audiowizualnego - od śmierci najpóźniej
    zmarłej z wymienionych osób: głównego reżysera, autora scenariusza,
    operatora obrazu, autora dialogów, kompozytora muzyki skomponowanej do utworu
    audiowizualnego.

    Art. 37. 9) Jeżeli bieg terminu wygaśnięcia autorskich praw majątkowych
    rozpoczyna się od rozpowszechnienia utworu, a utwór rozpowszechniono w
    częściach, odcinkach, fragmentach lub wkładkach, bieg terminu liczy się
    oddzielnie od daty rozpowszechnienia każdej z wymienionych części.

    Art. 38. (skreślony). 10)

    Art. 39. 11) Czas trwania autorskich praw majątkowych liczy się w latach
    pełnych następujących po roku, w którym nastąpiło zdarzenie, od którego
    zaczyna się bieg terminów określonych w art. 36 i art. 37.

    Art. 40. 1. Producenci lub wydawcy egzemplarzy utworów literackich,
    muzycznych, plastycznych, fotograficznych i kartograficznych, których czas
    ochrony autorskich praw majątkowych upłynął, są obowiązani do
    przekazywania, na rzecz Funduszu, o którym mowa w art. 111, od 5% do 8%
    wpływów brutto ze sprzedaży egzemplarzy tych utworów. Dotyczy to wydań
    publikowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do egzemplarzy chronionych
    opracowań utworów, których czas ochrony autorskich praw majątkowych
    upłynął.

    3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
    określa, w drodze rozporządzenia, wysokość procentu, o którym mowa w ust.
    1.

    Rozdział 5

    Przejście autorskich praw majątkowych

    Art. 41. 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

    1) autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze
    dziedziczenia lub na podstawie umowy,

    2) nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby,
    chyba że umowa stanowi inaczej.

    2. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z
    utworu, zwana dalej "licencją", obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej
    wymienione.

    3. Nieważna jest umowa w części dotyczącej wszystkich utworów lub
    wszystkich utworów określonego rodzaju tego samego twórcy mających powstać
    w przyszłości.

    4. Umowa może dotyczyć tylko pól eksploatacji, które są znane w chwili jej
    zawarcia.

    Art. 42. Jeżeli autorskie prawa majątkowe jednego ze współtwórców
    miałyby przypaść Skarbowi Państwa jako spadkobiercy ustawowemu, część ta
    przechodzi na pozostałych przy życiu współtwórców lub ich następców
    prawnych, stosownie do wielkości ich udziałów.

    Art. 43. 1. Jeżeli z umowy nie wynika, że przeniesienie autorskich praw
    majątkowych lub udzielenie licencji nastąpiło nieodpłatnie, twórcy
    przysługuje prawo do wynagrodzenia.

    2. Jeżeli w umowie nie określono wysokości wynagrodzenia autorskiego,
    wysokość wynagrodzenia określa się z uwzględnieniem zakresu udzielonego
    prawa oraz korzyści wynikających z korzystania z utworu.

    Art. 44. W razie rażącej dysproporcji między wynagrodzeniem twórcy a
    korzyściami nabywcy autorskich praw majątkowych lub licencjobiorcy, twórca
    może żądać stosownego podwyższenia wynagrodzenia przez sąd.

    Art. 45. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje odrębne
    wynagrodzenie za korzystanie z utworu na każdym odrębnym polu
    eksploatacji.

    Art. 46. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, twórca zachowuje wyłączne prawo
    zezwalania na wykonywanie zależnego prawa autorskiego, mimo że w umowie
    postanowiono o przeniesieniu całości autorskich praw majątkowych.

    Art. 47. Jeżeli wynagrodzenie twórcy zależy od wysokości wpływów z
    korzystania z utworu, twórca ma prawo do otrzymania informacji i wglądu w
    niezbędnym zakresie do dokumentacji mającej istotne znaczenie dla określenia
    wysokości tego wynagrodzenia.

    Art. 48. 1. Jeżeli wynagrodzenie twórcy jest określone procentowo od ceny
    sprzedaży egzemplarzy utworu, a cena ta ulega podwyższeniu, twórcy należy
    się umówiony procent od egzemplarzy sprzedanych po podwyższonej cenie.

    2. Jednostronne obniżenie ceny sprzedaży egzemplarzy przed upływem roku od
    przystąpienia do rozpowszechniania utworu nie wpływa na wysokość
    wynagrodzenia. Strony mogą przedłużyć ten termin.

    Art. 49. 1. Jeżeli w umowie nie określono sposobu korzystania z utworu,
    powinien on być zgodny z charakterem i przeznaczeniem utworu oraz przyjętymi
    zwyczajami.

    2. Następca prawny, choćby nabył całość autorskich praw majątkowych, nie
    może, bez zgody twórcy, czynić zmian w utworze, chyba że są one
    spowodowane oczywistą koniecznością, a twórca nie miałby słusznej
    podstawy im się sprzeciwić. Dotyczy to odpowiednio utworów, których czas
    ochrony autorskich praw majątkowych upłynął.

    Art. 50. Odrębne pola eksploatacji stanowią w szczególności:

    1) utrwalenie,

    2) zwielokrotnienie określoną techniką,

    3) wprowadzenie do obrotu,

    4) wprowadzenie do pamięci komputera,

    5) publiczne wykonanie albo publiczne odtworzenie,

    6) wystawienie,

    7) wyświetlenie,

    8) najem,

    9) dzierżawa,

    10) nadanie za pomocą wizji lub fonii przewodowej albo bezprzewodowej przez
    stację naziemną,

    11) nadanie za pośrednictwem satelity,

    12) równoczesne i integralne nadanie utworu nadawanego przez inną
    organizację radiową lub telewizyjną.

    Art. 51. 1. Wprowadzeniem do obrotu jest przeniesienie własności egzemplarza
    utworu dokonane przez uprawnionego lub inne rozporządzenie egzemplarzem
    dokonane za jego zezwoleniem.

    2. Po wprowadzeniu do obrotu, dalszy obrót egzemplarzami utworu nie narusza
    praw autorskich, z zastrzeżeniem przepisu art. 50 pkt 8 i 9.

    3. Nie stanowi naruszenia autorskich praw majątkowych import egzemplarzy
    wprowadzonych do obrotu na terytorium państwa, z którym Rzeczpospolita Polska
    zawarła umowę o utworzeniu strefy wolnego handlu.

    Art. 52. 1. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, przeniesienie własności
    egzemplarza utworu nie powoduje przejścia autorskich praw majątkowych do
    utworu.

    2. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, przejście autorskich praw majątkowych
    nie powoduje przeniesienia na nabywcę własności egzemplarza utworu.

    3. Nabywca oryginału utworu jest obowiązany udostępnić go twórcy w takim
    zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonywania prawa autorskiego. Nabywca
    oryginału może jednak domagać się od twórcy odpowiedniego zabezpieczenia
    oraz wynagrodzenia za korzystanie.

    Art. 53. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych wymaga zachowania
    formy pisemnej pod rygorem nieważności.

    Art. 54. 1. Twórca jest obowiązany dostarczyć utwór w terminie określonym
    w umowie, a jeżeli termin nie został oznaczony - niezwłocznie po ukończeniu
    utworu.

    2. Jeżeli twórca nie dostarczył utworu w przewidzianym terminie,
    zamawiający może wyznaczyć twórcy odpowiedni dodatkowy termin z
    zagrożeniem odstąpienia od umowy, a po jego bezskutecznym upływie może od
    umowy odstąpić.

    Art. 55. 1. Jeżeli zamówiony utwór ma usterki, zamawiający może wyznaczyć
    twórcy odpowiedni termin do ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie
    może od umowy odstąpić lub żądać odpowiedniego obniżenia umówionego
    wynagrodzenia, chyba że usterki są wynikiem okoliczności, za które twórca
    nie ponosi odpowiedzialności. Twórca zachowuje w każdym razie prawo do
    otrzymanej części wynagrodzenia, nie wyższej niż 25% wynagrodzenia
    umownego.

    2. Jeżeli utwór ma wady prawne, zamawiający może od umowy odstąpić i
    żądać naprawienia poniesionej szkody.

    3. Roszczenia, o których mowa w ust. 1, wygasają z chwilą przyjęcia
    utworu.

    4. Jeżeli zamawiający nie zawiadomi twórcy w terminie sześciu miesięcy od
    dostarczenia utworu o jego przyjęciu, nieprzyjęciu lub uzależnieniu
    przyjęcia od dokonania określonych zmian w wyznaczonym w tym celu odpowiednim
    terminie, uważa się, że utwór został przyjęty bez zastrzeżeń. Strony
    mogą określić inny termin.

    Art. 56. 1. Twórca może odstąpić od umowy lub ją wypowiedzieć ze względu
    na swoje istotne interesy twórcze.

    2. Jeżeli w ciągu dwóch lat od odstąpienia lub wypowiedzenia, o którym
    mowa w ust. 1, twórca zamierza przystąpić do korzystania z utworu, ma
    obowiązek zaoferować to korzystanie nabywcy lub licencjobiorcy, wyznaczając
    mu w tym celu odpowiedni termin.

    3. Jeżeli odstąpienie od umowy lub jej wypowiedzenie następuje po przyjęciu
    utworu, skuteczność odstąpienia lub wypowiedzenia może być przez drugą
    stronę umowy uzależniona od zabezpieczenia kosztów poniesionych przez nią w
    związku z zawartą umową. Nie można jednak żądać zwrotu kosztów, gdy
    zaniechanie rozpowszechniania jest następstwem okoliczności, za które
    twórca nie ponosi odpowiedzialności.

    4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do utworów architektonicznych i
    architektoniczno-urbanistycznych, audiowizualnych oraz utworów zamówionych w
    zakresie ich eksploatacji w utworze audiowizualnym.

    Art. 57. 1. Jeżeli nabywca autorskich praw majątkowych lub licencjobiorca,
    który zobowiązał się do rozpowszechniania utworu, nie przystąpi do
    rozpowszechniania w umówionym terminie, a w jego braku - w ciągu dwóch lat
    od przyjęcia utworu, twórca może odstąpić od umowy lub ją wypowiedzieć i
    domagać się naprawienia szkody po bezskutecznym upływie dodatkowego terminu,
    nie krótszego niż sześć miesięcy.

    2. Jeżeli wskutek okoliczności, za które nabywca lub licencjobiorca ponosi
    odpowiedzialność, utwór nie został udostępniony publiczności, twórca
    może się domagać, zamiast naprawienia poniesionej szkody, podwójnego
    wynagrodzenia w stosunku do określonego w umowie o rozpowszechnienie utworu,
    chyba że licencja jest niewyłączna.

    3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do utworów architektonicznych i
    architektoniczno-urbanistycznych.

    Art. 58. Jeżeli publiczne udostępnienie utworu następuje w nieodpowiedniej
    formie albo ze zmianami, którym twórca mógłby słusznie się sprzeciwić,
    może on po bezskutecznym wezwaniu do zaniechania naruszenia odstąpić od
    umowy lub ją wypowiedzieć. Twórcy przysługuje prawo do wynagrodzenia
    określonego umową.

    Art. 59. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, każda ze stron odstępując od
    umowy lub wypowiadając ją może żądać od drugiej strony zwrotu
    wszystkiego, co ta otrzymała z tytułu umowy.

    Art. 60. 1. Korzystający z utworu jest obowiązany umożliwić twórcy przed
    rozpowszechnieniem utworu przeprowadzenie nadzoru autorskiego. Jeżeli
    wniesione w związku z nadzorem zmiany w utworze są niezbędne i wynikają z
    okoliczności od twórcy niezależnych, koszty ich wprowadzenia obciążają
    nabywcę autorskich praw majątkowych lub licencjobiorcę.

    2. Jeżeli twórca nie przeprowadzi nadzoru autorskiego w odpowiednim terminie,
    uważa się, że wyraził zgodę na rozpowszechnianie utworu.

    3. Jeżeli ustawa lub umowa nie stanowią inaczej, za wykonanie nadzoru
    autorskiego nie przysługuje twórcy odrębne wynagrodzenie.

    4. Twórcy utworu plastycznego przysługuje prawo do sprawowania odpłatnego
    nadzoru autorskiego.

    5. Sprawowanie nadzoru autorskiego nad utworami architektonicznymi i
    architektoniczno-urbanistycznymi regulują odrębne przepisy.

    Art. 61. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, nabycie od twórcy egzemplarza
    projektu architektonicznego lub architektoniczno-urbanistycznego obejmuje prawo
    zastosowania go tylko do jednej budowy.

    Art. 62. 1. Twórca może w zbiorowej publikacji swych utworów umieścić
    utwory, o których publikację zawarł odrębną umowę.

    2. Umowa o zbiorowe wydanie utworów nie obejmuje prawa publikacji
    poszczególnych utworów, chyba że postanowiono w niej inaczej.

    Art. 63. Jeżeli umowa obejmuje sporządzenie egzemplarzy przeznaczonych do
    udostępnienia publiczności, twórcy należą się egzemplarze autorskie w
    liczbie określonej w umowie.

    Art. 64. Umowa zobowiązująca do przeniesienia autorskich praw majątkowych
    przenosi na nabywcę, z chwilą przyjęcia utworu, prawo do wyłącznego
    korzystania z utworu na określonym w umowie polu eksploatacji, chyba że
    postanowiono w niej inaczej.

    Art. 65. W braku wyraźnego postanowienia o przeniesieniu prawa, uważa się,
    że twórca udzielił licencji.

    Art. 66. 1. Umowa licencyjna uprawnia do korzystania z utworu w okresie pięciu
    lat na terytorium państwa, w którym licencjobiorca ma swoją siedzibę, chyba
    że w umowie postanowiono inaczej.

    2. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, prawo uzyskane na podstawie
    umowy licencyjnej wygasa.

    Art. 67. 1. Twórca może udzielić upoważnienia do korzystania z utworu na
    wymienionych w umowie polach eksploatacji z określeniem zakresu, miejsca i
    czasu tego korzystania.

    2. Jeżeli umowa nie zastrzega wyłączności korzystania z utworu w określony
    sposób (licencja wyłączna), udzielenie licencji nie ogranicza udzielenia
    przez twórcę upoważnienia innym osobom do korzystania z utworu na tym samym
    polu eksploatacji (licencja niewyłączna).

    3. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, licencjobiorca nie może upoważnić
    innej osoby do korzystania z utworu w zakresie uzyskanej licencji.

    4. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, uprawniony z licencji wyłącznej może
    dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia autorskich praw majątkowych, w
    zakresie objętym umową licencyjną.

    5. Umowa licencyjna wyłączna wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem
    nieważności.

    Art. 68. 1. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, a licencji udzielono na czas nie
    oznaczony, twórca może ją wypowiedzieć z zachowaniem terminów umownych, a
    w ich braku na rok naprzód, na koniec roku kalendarzowego.

    2. Licencję udzieloną na okres dłuższy niż pięć lat uważa się, po
    upływie tego terminu, za udzieloną na czas nie oznaczony.

    Rozdział 6

    Przepisy szczególne dotyczące utworów audiowizualnych

    Art. 69. 12) Współtwórcami utworu audiowizualnego są osoby, które wniosły
    wkład twórczy w jego powstanie, a w szczególności: reżyser, operator
    obrazu, twórca adaptacji utworu literackiego, twórca stworzonych dla utworu
    audiowizualnego utworów muzycznych lub słowno-muzycznych oraz twórca
    scenariusza.

    Art. 70. 13) 1. Domniemywa się, że producent utworu audiowizualnego nabywa na
    mocy umowy o stworzenie utworu albo umowy o wykorzystanie już istniejącego
    utworu wyłączne prawa majątkowe do eksploatacji tych utworów w ramach
    utworu audiowizualnego jako całości.

    2. Główny reżyser, operator obrazu, twórcy scenariusza, twórcy innych
    utworów literackich lub muzycznych, które stworzone zostały do utworu
    audiowizualnego lub w nim wykorzystane, oraz artyści wykonawcy są uprawnieni
    do:

    1) wynagrodzenia proporcjonalnego do wpływów z tytułu wyświetlania utworu
    audiowizualnego w kinach,

    2) stosownego wynagrodzenia z tytułu najmu egzemplarzy utworów
    audiowizualnych i ich publicznego odtwarzania,

    3) stosownego wynagrodzenia z tytułu nadawania utworu w telewizji lub poprzez
    inne środki publicznego udostępniania utworów,

    4) stosownego wynagrodzenia z tytułu reprodukowania utworu audiowizualnego na
    egzemplarzu przeznaczonym do własnego użytku osobistego.

    3. Korzystający z utworu audiowizualnego wypłaca wynagrodzenie, o którym
    mowa w ust. 2, za pośrednictwem właściwej organizacji zbiorowego
    zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

    4. Stosowne wynagrodzenie za korzystanie z polskiego utworu audiowizualnego za
    granicą lub zagranicznego utworu audiowizualnego w Rzeczypospolitej Polskiej
    może być ustalone ryczałtowo.

    Art. 71. Producent może bez zgody twórców utworu audiowizualnego dokonywać
    tłumaczeń na różne wersje językowe.

    Art. 72. Twórca utworu zamówionego do utworu audiowizualnego może, po
    upływie pięciu lat od przyjęcia zamówionego utworu, zezwolić na
    rozpowszechnianie tego utworu w innym utworze audiowizualnym, jeżeli w tym
    terminie nie doszło do rozpowszechnienia utworu audiowizualnego z jego
    utworem. Strony mogą skrócić ten termin.

    Art. 73. Prawo do nadzoru autorskiego może być wykonywane tylko w stosunku do
    ostatecznej wersji utworu audiowizualnego.

    Rozdział 7

    Przepisy szczególne dotyczące programów komputerowych

    Art. 74. 1. Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o
    ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

    2. 14) Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
    wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
    komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

    3. Prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w
    wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o
    ile umowa nie stanowi inaczej.

    4. Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem
    przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:

    1) 15) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w
    całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w
    zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania
    i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie,
    czynności te wymagają zgody uprawnionego,

    2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych
    zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian
    dokonała,

    3) 16) rozpowszechniania, w tym najmu, programu komputerowego lub jego
    kopii.

    Art. 75. 1. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, czynności wymienione w art. 74
    ust. 4 pkt 1 i 2 nie wymagają zgody uprawnionego, jeżeli są niezbędne do
    korzystania z programu komputerowego zgodnie z jego przeznaczeniem, w tym do
    poprawiania błędów przez osobę, która legalnie weszła w jego
    posiadanie.

    2. Nie wymaga zezwolenia uprawnionego:

    1) sporządzenie kopii zapasowej, jeżeli jest to niezbędne do korzystania z
    programu komputerowego. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, kopia ta nie może
    być używana równocześnie z programem komputerowym,

    2) 17) obserwowanie, badanie i testowanie funkcjonowania programu komputerowego
    w celu poznania jego idei i zasad przez osobę posiadającą prawo korzystania
    z egzemplarza programu komputerowego, jeżeli, będąc do tych czynności
    upoważniona, dokonuje ona tego w trakcie wprowadzania, wyświetlania,
    stosowania, przekazywania lub przechowywania programu komputerowego,

    3) zwielokrotnianie kodu lub tłumaczenie jego formy w rozumieniu art. 74 ust.
    4 pkt 1 i 2, jeżeli jest to niezbędne do uzyskania informacji koniecznych do
    osiągnięcia współdziałania niezależnie stworzonego programu komputerowego
    z innymi programami komputerowymi, o ile zostaną spełnione następujące
    warunki:

    a) czynności te dokonywane są przez licencjobiorcę lub inną osobę
    uprawnioną do korzystania z egzemplarza programu komputerowego bądź przez
    inną osobę działającą na ich rzecz,

    b) informacje niezbędne do osiągnięcia współdziałania nie były uprzednio
    łatwo dostępne dla osób, o których mowa pod lit. a),

    c) czynności te odnoszą się do tych części oryginalnego programu
    komputerowego, które są niezbędne do osiągnięcia współdziałania.

    3. 18) Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 3, nie mogą być:

    1) wykorzystane do innych celów niż osiągnięcie współdziałania
    niezależnie stworzonego programu komputerowego,

    2) przekazane innym osobom, chyba że jest to niezbędne do osiągnięcia
    współdziałania niezależnie stworzonego programu komputerowego,

    3) wykorzystane do rozwijania, wytwarzania lub wprowadzania do obrotu programu
    komputerowego o istotnie podobnej formie wyrażenia lub do innych czynności
    naruszających prawa autorskie.

    Art. 76. Postanowienia umów sprzeczne z art. 75 ust. 2 i 3 są nieważne.

    Art. 77. Do programów komputerowych nie stosuje się przepisów art. 16 pkt
    3-5, art. 20, 23, 27, 28, 30, 49 ust. 2 oraz art. 56, 60 i 62.

    Art. 771. 19) Uprawniony może domagać się od użytkownika programu
    komputerowego zniszczenia posiadanych przez niego środków technicznych (w tym
    programów komputerowych), których jedynym przeznaczeniem jest ułatwianie
    niedozwolonego usuwania lub obchodzenia technicznych zabezpieczeń
    programu.

    Rozdział 8

    Ochrona autorskich praw osobistych

    Art. 78. 1. Twórca, którego autorskie prawa osobiste zostały zagrożone
    cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania. W razie
    dokonanego naruszenia może także żądać, aby osoba, która dopuściła się
    naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w
    szczególności aby złożyła publiczne oświadczenie o odpowiedniej treści i
    formie. Jeżeli naruszenie było zawinione, sąd może przyznać twórcy
    odpowiednią sumę pieniężną tytułem zadośćuczynienia za doznaną
    krzywdę albo - na żądanie twórcy - zobowiązać sprawcę, aby uiścił
    odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez twórcę cel społeczny.

    2. Jeżeli twórca nie wyraził innej woli, po jego śmierci z powództwem o
    ochronę autorskich praw osobistych zmarłego może wystąpić małżonek, a w
    jego braku kolejno: zstępni, rodzice, rodzeństwo, zstępni rodzeństwa.

    3. Jeżeli twórca nie wyraził innej woli, osoby wymienione w ust. 2 są
    uprawnione w tej samej kolejności do wykonywania autorskich praw osobistych
    zmarłego twórcy.

    4. Jeżeli twórca nie wyraził innej woli, z powództwem, o którym mowa w
    ust. 2, może również wystąpić stowarzyszenie twórców właściwe ze
    względu na rodzaj twórczości lub organizacja zbiorowego zarządzania prawami
    autorskimi lub prawami pokrewnymi, która zarządzała prawami autorskimi
    zmarłego twórcy.

    Rozdział 9

    Ochrona autorskich praw majątkowych

    Art. 79. 1. Twórca może żądać od osoby, która naruszyła jego autorskie
    prawa majątkowe, zaniechania naruszenia, wydania uzyskanych korzyści albo
    zapłacenia w podwójnej, a w przypadku gdy naruszenie jest zawinione,
    potrójnej wysokości stosownego wynagrodzenia z chwili jego dochodzenia;
    twórca może również żądać naprawienia wyrządzonej szkody, jeżeli
    działanie naruszającego było zawinione.

    2. Niezależnie od roszczeń wymienionych w ust. 1, uprawniony może się
    domagać, ażeby sprawca naruszenia dokonanego w ramach działalności
    gospodarczej podejmowanej w cudzym albo we własnym imieniu, choćby na cudzy
    rachunek, uiścił odpowiednią sumę pieniężną z przeznaczeniem na Fundusz,
    o którym mowa w art. 111. Suma ta nie może być niższa niż dwukrotna
    wysokość uprawdopodobnionych korzyści odniesionych przez sprawcę z
    dokonanego naruszenia.

    3. 20) Przepis ust. 1 stosuje się w odniesieniu do usuwania lub obchodzenia
    zabezpieczeń technicznych przed udostępnianiem, zwielokrotnianiem lub
    rozpowszechnianiem utworu, jeżeli działania te mają na celu bezprawne
    korzystanie z utworu.

    4. 20) Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku usuwania lub
    zmiany bez upoważnienia jakichkolwiek informacji identyfikujących dzieło,
    autora, podmiot praw autorskich do dzieła lub informacji o warunkach
    eksploatacji dzieła, o ile zostały one dołączone do egzemplarza dzieła lub
    są przekazywane w związku z rozpowszechnianiem dzieła, a także zawinionego
    rozpowszechniania dzieł z bezprawnie usuniętymi lub zmodyfikowanymi takimi
    informacjami.

    Art. 80. 1. Sąd właściwy do rozpoznania sprawy o naruszenie autorskich praw
    majątkowych miejsca, w którym sprawca prowadzi działalność lub znajduje
    się jego majątek, także przed wytoczeniem powództwa rozpoznaje, nie
    później jednak niż w ciągu 3 dni od dnia złożenia w sądzie, wniosek
    mającego w tym interes prawny:

    1) o zabezpieczenie dowodów, bez potrzeby wykazania obawy, że ich
    przeprowadzenie stanie się niewykonalne lub zbyt utrudnione,

    2) o zobowiązanie naruszającego autorskie prawa majątkowe do udzielenia
    informacji i udostępnienia, określonej przez sąd, dokumentacji mającej
    znaczenie dla roszczeń, o których mowa w art. 79 ust. 1,

    3) o zabezpieczenie roszczenia z tytułu naruszenia autorskich praw
    majątkowych, wydając stosowne zarządzenie tymczasowe, po uprawdopodobnieniu,
    że niezabezpieczenie roszczenia może pozbawić uprawnionego zaspokojenia,
    choćby zarządzenie tymczasowe zmierzało do zaspokojenia roszczenia.

    2. Sąd może uzależnić wydanie postanowienia o zabezpieczeniu dowodów lub
    roszczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, od złożenia stosownej
    kaucji.

    3. Sąd orzeka przepadek, na rzecz Skarbu Państwa, bezprawnie wytworzonych
    egzemplarzy utworów.

    4. Sąd może orzec przepadek, na rzecz Skarbu Państwa, przedmiotów
    służących do bezprawnego wytworzenia egzemplarzy utworów lub przedmiotów,
    przy których użyciu dokonano naruszenia.

    5. Na wniosek poszkodowanego, na poczet należnego odszkodowania, sąd może
    orzec przyznanie poszkodowanemu przedmiotów, o których mowa w ust. 4.

    6. Domniemywa się, że przedmioty, o których mowa w ust. 4, należą do
    naruszającego prawa autorskie.

    7. Zażalenie na postanowienie sądu w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt
    1-3, sąd rozpoznaje w ciągu 7 dni.

    Rozdział 10

    Ochrona wizerunku, adresata korespondencji i tajemnicy źródeł informacji

    Art. 81. 1. Rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim
    przedstawionej. W braku wyraźnego zastrzeżenia zezwolenie nie jest wymagane,
    jeżeli osoba ta otrzymała umówioną zapłatę za pozowanie.

    2. Zezwolenia nie wymaga rozpowszechnianie wizerunku:

    1) osoby powszechnie znanej, jeżeli wizerunek wykonano w związku z
    pełnieniem przez nią funkcji publicznych, w szczególności politycznych,
    społecznych, zawodowych,

    2) osoby stanowiącej jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie,
    krajobraz, publiczna impreza.

    Art. 82. Jeżeli osoba, do której korespondencja jest skierowana, nie
    wyraziła innej woli, rozpowszechnianie korespondencji, w okresie dwudziestu
    lat od jej śmierci, wymaga zezwolenia małżonka, a w jego braku kolejno
    zstępnych, rodziców lub rodzeństwa.

    Art. 83. Do roszczeń w przypadku rozpowszechniania wizerunku osoby na nim
    przedstawionej oraz rozpowszechniania korespondencji bez wymaganego zezwolenia
    osoby, do której została skierowana, stosuje się odpowiednio przepis art. 78
    ust. 1; roszczeń tych nie można dochodzić po upływie dwudziestu lat od
    śmierci tych osób.

    Art. 84. 1. Twórca, a wydawca lub producent na żądanie twórcy mają
    obowiązek zachowania w tajemnicy źródeł informacji wykorzystanych w utworze
    oraz nieujawniania związanych z tym dokumentów.

    2. Ujawnienie tajemnicy jest dozwolone za zgodą osoby, która powierzyła
    tajemnicę, lub na podstawie postanowienia właściwego sądu.

    Rozdział 11

    Prawa pokrewne

    Oddział 1

    Prawa do artystycznych wykonań

    Art. 85. 21) 1. Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej
    pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu
    wyrażenia.

    2. Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności:
    działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów,
    wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy
    przyczyniających się do powstania wykonania.

    Art. 86. 1. Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych
    przepisami ustawy, wyłączne prawo do:

    1) ochrony dóbr osobistych dotyczących artystycznego wykonania,

    2) korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania nim na
    poszczególnych polach eksploatacji,

    3) wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania.

    2. Wyłączne prawo korzystania i rozporządzania, o którym mowa w ust. 1 pkt
    2, obejmuje prawo do:

    1) utrwalania,

    2) zwielokrotniania określoną techniką,

    3) wprowadzenia do obrotu,

    4) publicznego odtwarzania, chyba że jest ono dokonywane za pomocą
    wprowadzonego do obrotu egzemplarza,

    5) najmu,

    6) dzierżawy,

    7) nadawania, chyba że jest ono dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu
    egzemplarza.

    3. W przypadku nadawania lub publicznego odtwarzania wykonania za pomocą
    wprowadzonego do obrotu egzemplarza, artyście wykonawcy przysługuje prawo do
    stosownego wynagrodzenia.

    Art. 87. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, zawarcie przez artystę wykonawcę
    z producentem utworu audiowizualnego umowy o współudział w realizacji utworu
    audiowizualnego przenosi na producenta prawa do rozporządzania i korzystania z
    wykonania, w ramach tego utworu audiowizualnego, na wszystkich znanych w chwili
    zawarcia umowy polach eksploatacji.

    Art. 88. Prawo artysty wykonawcy nie narusza prawa autorskiego do wykonywanego
    utworu.

    Art. 89. 22) Prawo, o którym mowa w art. 86 ust. 1 pkt 2 i 3, wygasa z
    upływem pięćdziesięciu lat następujących po roku, w którym artystyczne
    wykonanie ustalono. Jeżeli jednak w tym czasie nastąpiła publikacja
    utrwalenia tego wykonania lub jego publiczne odtworzenie, okres ochrony liczy
    się od tych zdarzeń, a gdy miały miejsce obydwa - od tego z nich, które
    miało miejsce wcześniej.

    Art. 90. Przepisy ustawy stosuje się do artystycznych wykonań, które:

    1) dokonane zostały przez obywatela polskiego albo osobę zamieszkałą na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

    2) zostały ustalone po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    lub

    3) zostały opublikowane po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, lub

    4) są chronione na podstawie umów międzynarodowych.

    Art. 91. Domniemywa się, że kierownik zespołu jest umocowany do
    reprezentowania praw do zespołowego artystycznego wykonania. Domniemanie to
    stosuje się odpowiednio do części artystycznego wykonania mających
    samodzielne znaczenie.

    Art. 92. Do artystycznych wykonań stosuje się odpowiednio przepisy art. 8-10,
    12, 18, 21, 41-45, 47-49, 52-55, 57-59, 62-68, 71 i 78.

    Art. 93. Do prawa do artystycznego wykonania stosuje się odpowiednio przepis
    art. 33 pkt 10 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

    Oddział 2

    Prawa do fonogramów i wideogramów

    Art. 94. 1. Producentem fonogramu lub wideogramu jest ten, pod czyim nazwiskiem
    lub firmą (nazwą) fonogram lub wideogram został po raz pierwszy
    sporządzony.

    2. Bez uszczerbku dla praw twórców lub artystów wykonawców, producentowi
    fonogramu lub wideogramu przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania i
    korzystania z fonogramu lub wideogramu w zakresie:

    1) zwielokrotniania określoną techniką,

    2) wprowadzenia do obrotu,

    3) najmu,

    4) dzierżawy.

    3. W przypadku nadawania lub publicznego odtwarzania wprowadzonego do obrotu
    fonogramu lub wideogramu, producentowi przysługuje prawo do stosownego
    wynagrodzenia.

    Art. 95. Prawo, o którym mowa w art. 94 ust. 2 i 3, gaśnie z upływem
    pięćdziesięciu lat następujących po roku, w którym fonogram lub wideogram
    został sporządzony.

    Art. 96. Przepisy ustawy stosuje się do fonogramów i wideogramów:

    1) których producent ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce
    zamieszkania lub siedzibę, lub

    2) których ochrona wynika z umów międzynarodowych.

    Oddział 3

    Prawa do nadań

    Art. 97. Bez uszczerbku dla praw twórców i artystów wykonawców, organizacji
    radiowej lub telewizyjnej przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania i
    korzystania ze swoich programów w zakresie:

    1) utrwalania,

    2) zwielokrotniania określoną techniką,

    3) nadawania, w tym także przez inną organizację radiową lub
    telewizyjną.

    Art. 98. Prawo, o którym mowa w art. 97, gaśnie z upływem pięćdziesięciu
    lat następujących po roku pierwszego nadania programu.

    Art. 99. Przepisy ustawy stosuje się do programów:

    1) organizacji radiowej i telewizyjnej, która ma siedzibę na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, lub

    2) których ochrona wynika z umów międzynarodowych.

    Oddział 31 23)

    Prawa do pierwszych wydań oraz wydań naukowych i krytycznych

    Art. 991. Wydawcy, który jako pierwszy w sposób zgodny z prawem opublikował
    lub w inny sposób rozpowszechnił utwór, którego czas ochrony już wygasł,
    a jego egzemplarze nie były jeszcze publicznie udostępniane, przysługuje
    wyłączne prawo do rozporządzania tym utworem i korzystania z niego na
    wszystkich polach eksploatacji przez okres dwudziestu pięciu lat od daty
    publikacji.

    Art. 992. Temu, kto po upływie czasu ochrony prawa autorskiego do utworu
    przygotował jego wydanie krytyczne lub naukowe, nie będące utworem,
    przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania takim wydaniem i korzystania z
    niego w zakresie, o którym mowa w art. 50 pkt 1-3 oraz 8 i 9, przez okres
    trzydziestu lat od daty publikacji.

    Art. 993. Przepisy art. 991 i art. 992 stosuje się odpowiednio do utworów i
    tekstów, które ze względu na czas ich powstania lub charakter nigdy nie
    były objęte ochroną prawa autorskiego.

    Art. 994. Przy wyznaczaniu czasu ochrony, o którym mowa w art. 991 i w art.
    992, stosuje się odpowiednio przepisy art. 37 i art. 39.

    Oddział 4

    Postanowienia wspólne dotyczące praw pokrewnych

    Art. 100. 24) Wykonywanie praw do artystycznych wykonań, fonogramów,
    wideogramów, nadań programów, a także pierwszych wydań oraz wydań
    naukowych i krytycznych, podlega odpowiednio ograniczeniom wynikającym z
    przepisów art. 23-35.

    Art. 101. 25) Do artystycznych wykonań, fonogramów, wideogramów, nadań
    programów, pierwszych wydań oraz wydań naukowych i krytycznych stosuje się
    odpowiednio przepisy art. 1 ust. 3 i 4, art. 6, art. 22, art. 39, art. 51, art.
    79 ust. 1 i 3 oraz art. 80.

    Art. 102. 1. Na każdym egzemplarzu fonogramu lub wideogramu umieszcza się,
    poza oznaczeniami dotyczącymi autorstwa i artystycznego wykonawstwa, tytułami
    utworów oraz datą sporządzenia, nazwisko lub firmę (nazwę) producenta
    oraz, w wypadku utrwalenia nadania, nazwę organizacji radiowej lub
    telewizyjnej.

    2. Domniemywa się, że egzemplarze nie spełniające wymogów określonych w
    ust. 1 zostały sporządzone bezprawnie.

    Art. 103. 26) Spory dotyczące praw pokrewnych należą do właściwości
    sądów okręgowych.

    Rozdział 12

    Organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami
    pokrewnymi

    Art. 104. 1. Organizacjami zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub
    prawami pokrewnymi, zwanymi dalej "organizacjami zbiorowego zarządzania", w
    rozumieniu ustawy, są stowarzyszenia zrzeszające twórców, artystów
    wykonawców, producentów lub organizacje radiowe i telewizyjne, których
    statutowym zadaniem jest zbiorowe zarządzanie i ochrona powierzonych im praw
    autorskich lub praw pokrewnych oraz wykonywanie uprawnień wynikających z
    ustawy.

    2. Do organizacji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy prawa o
    stowarzyszeniach, z tym że:

    1) członkiem organizacji może być również osoba prawna,

    2) podjęcie przez organizacje działalności określonej w ustawie wymaga
    zezwolenia ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
    narodowego 2) ,

    3) nadzór nad organizacjami sprawuje minister właściwy do spraw kultury i
    ochrony dziedzictwa narodowego 2) .

    3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego 2)
    udziela zezwolenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, organizacjom dającym
    rękojmię należytego zarządzania powierzonymi prawami.

    4. W przypadku stwierdzenia naruszenia zakresu udzielonego zezwolenia, minister
    właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego 2) wzywa
    organizację do usunięcia naruszenia w wyznaczonym terminie z zagrożeniem
    cofnięcia zezwolenia.

    5. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, może być cofnięte, jeżeli
    organizacja:

    1) nie wykonuje należycie obowiązków w zakresie zarządzania powierzonymi
    jej prawami autorskimi lub pokrewnymi oraz ich ochrony,

    2) narusza przepisy prawa w zakresie udzielonego zezwolenia.

    6. Decyzja ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
    narodowego o udzieleniu lub o cofnięciu zezwolenia na podjęcie wykonywania
    przez organizacje zbiorowego zarządzania uprawnień określonych w ust. 1
    podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor
    Polski".

    Art. 105. 1. Domniemywa się, że organizacja zbiorowego zarządzania jest
    uprawniona do zarządzania i ochrony w odniesieniu do pól eksploatacji
    objętych zbiorowym zarządzaniem oraz że ma legitymację procesową w tym
    zakresie. Na domniemanie to nie można się powołać, gdy do tego samego
    utworu lub artystycznego wykonania rości sobie tytuł więcej niż jedna
    organizacja zbiorowego zarządzania.

    2. W zakresie swojej działalności organizacja zbiorowego zarządzania może
    się domagać udzielenia informacji oraz udostępnienia dokumentów
    niezbędnych do określenia wysokości dochodzonych przez nią wynagrodzeń i
    opłat.

    Art. 106. 1. Organizacja zbiorowego zarządzania jest obowiązana do
    jednakowego traktowania praw swoich członków oraz innych podmiotów przez
    siebie reprezentowanych w zakresie zarządzania tymi prawami lub dochodzenia
    ich ochrony.

    2. Organizacja zbiorowego zarządzania nie może, bez ważnych powodów,
    odmówić zgody na korzystanie z utworów lub artystycznych wykonań w
    granicach wykonywanego przez siebie zarządu.

    3. Organizacja zbiorowego zarządzania nie może, bez ważnych powodów,
    odmówić podjęcia zarządzania prawem autorskim lub prawem pokrewnym.
    Zarządzanie to wykonuje zgodnie ze swoim statutem.

    Art. 107. Jeżeli na danym polu eksploatacji działa więcej niż jedna
    organizacja zbiorowego zarządzania, organizacją właściwą w rozumieniu
    ustawy jest organizacja, do której należy twórca lub artysta wykonawca, a
    gdy twórca lub artysta wykonawca nie należy do żadnej organizacji albo nie
    ujawnił swojego autorstwa - organizacja wskazana przez Komisję Prawa
    Autorskiego, o której mowa w art. 108 ust. 1.

    Art. 108. 1. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
    narodowego 2) powołuje Komisję Prawa Autorskiego, zwaną dalej "Komisją",
    składającą się z czterdziestu arbitrów powoływanych w odpowiedniej
    proporcji spośród kandydatów, o których mowa w ust. 2.

    2. Kandydatów na członków Komisji przedstawiają organizacje zbiorowego
    zarządzania, stowarzyszenia twórców, artystów wykonawców, producentów,
    organizacje zrzeszające podmioty zajmujące się zawodowo korzystaniem z
    utworów oraz organizacje radiowe i telewizyjne, w terminie wyznaczonym przez
    ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego 2) .
    Informację o terminie ogłasza się w drukowanych dziennikach prasowych.

    3. Komisja w składzie sześciu arbitrów oraz przewodniczącego jako
    superarbitra, wyznaczonych przez ministra właściwego do spraw kultury i
    ochrony dziedzictwa narodowego 2) z grona arbitrów, zatwierdza lub odmawia
    zatwierdzenia przedstawionych przez organizacje zbiorowego zarządzania tabel
    wynagrodzeń za korzystanie z utworów lub artystycznych wykonań objętych
    zbiorowym zarządzaniem, a także wskazuje organizację właściwą w
    rozumieniu art. 107.

    4. Do postępowania przed Komisją w sprawach, o których mowa w ust. 3,
    stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Od
    orzeczeń Komisji wydanych w tym trybie służy odwołanie do ministra
    właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego 2) .

    5. Komisja w składzie trzyosobowym wyznaczonym z grona arbitrów po jednym
    przez każdą ze stron oraz superarbitra wybranego przez tak wyznaczonych
    arbitrów rozstrzyga spory dotyczące stosowania tabel, o których mowa w ust.
    3. Jeżeli jedna ze stron nie wyznaczy arbitra albo arbitrzy nie wyznaczą
    superarbitra, zostaną oni wyznaczeni przez ministra właściwego do spraw
    kultury i ochrony dziedzictwa narodowego >2) .

    6. Do postępowania przed Komisją w sprawach, o których mowa w ust. 5,
    stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o
    postępowaniu przed sądem polubownym.

    7. Strona niezadowolona z rozstrzygnięcia Komisji, o którym mowa w ust. 5,
    może w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wnieść
    powództwo do właściwego sądu okręgowego 27) .

    8. Arbitrom za udział w posiedzeniach Komisji przysługuje wynagrodzenie.

    9. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego 2)
    określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb działania
    Komisji, wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 8, wysokość opłat
    za postępowanie przed Komisją oraz zasady ich wnoszenia.

    Art. 109. Postanowienia umowne mniej korzystne dla twórców, niż wynikałoby
    to z tabel, o których mowa w art. 108 ust. 3, są nieważne, a ich miejsce
    zajmują odpowiednie postanowienia tych tabel.

    Art. 110. Wysokość wynagrodzeń dochodzonych w zakresie zbiorowego
    zarządzania przez organizacje zbiorowego zarządzania powinna uwzględniać
    wysokość wpływów osiąganych z korzystania z utworów i artystycznych
    wykonań, a także charakter i zakres korzystania z tych utworów i wykonań
    artystycznych.

    Rozdział 13

    Fundusz Promocji Twórczości

    Art. 111. 1. Tworzy się Fundusz Promocji Twórczości, zwany dalej
    "Funduszem".

    2. Funduszem dysponuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony
    dziedzictwa narodowego 2) .

    3. Fundusz jest państwowym funduszem celowym w rozumieniu przepisów prawa
    budżetowego.

    Art. 112. Przychodami Funduszu są:

    1) wpływy określone w art. 40,

    2) wpływy określone w art. 79 ust. 2,

    3) dobrowolne wpłaty, zapisy i darowizny,

    4) inne wpływy.

    Art. 113. Środki Funduszu przeznacza się na:

    1) stypendia i pomoc socjalną dla twórców utworów oraz dla twórców
    opracowań utworów,

    2) pokrycie w całości lub w części kosztów wydań utworów o szczególnym
    znaczeniu dla kultury i nauki oraz wydań dla niewidomych.

    Art. 114. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
    2) , po zasięgnięciu opinii właściwych stowarzyszeń twórców, określa, w
    drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady dokonywania wypłat z Funduszu
    oraz zasady przyznawania stypendiów i pomocy socjalnej, o których mowa w art.
    113 pkt 1.

    Rozdział 14

    Odpowiedzialność karna

    Art. 115. 1. 28) Kto przywłaszcza sobie autorstwo albo wprowadza w błąd co
    do autorstwa całości lub części cudzego utworu albo artystycznego
    wykonania,

    podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
    lat 3.

    2. Tej samej karze podlega, kto rozpowszechnia bez podania nazwiska lub
    pseudonimu twórcy cudzy utwór w wersji oryginalnej albo w postaci
    opracowania, artystyczne wykonanie albo publicznie zniekształca taki utwór,
    artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie.

    3. 29) Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w inny sposób niż
    określony w ust. 1 lub 2 narusza cudze prawa autorskie lub prawa pokrewne
    określone w art. 16, art. 17, art. 18, art. 19 ust. 1 lub 2, art. 20 ust. 1 i
    2, art. 40 ust. 1 lub 2, art. 86, art. 94 ust. 2 i art. 97,

    podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
    roku.

    Art. 116. 1. 30) Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom rozpowszechnia
    cudzy utwór w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, artystyczne
    wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie,

    podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
    lat 2.

    2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w ust. 1 w celu
    osiągnięcia korzyści majątkowej,

    podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

    3. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w
    ust. 1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w
    ust. 1, organizuje lub nią kieruje,

    podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.

    4. 30) Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa nieumyślnie,

    podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
    roku.

    Art. 117. 1. 31) Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom w celu
    rozpowszechnienia utrwala lub zwielokrotnia cudzy utwór w wersji oryginalnej
    lub w postaci opracowania, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub
    nadanie,

    podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
    lat 2.

    2. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w
    ust. 1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w
    ust. 1, organizuje lub nią kieruje,

    podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

    Art. 118. 32) 1. Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przedmiot
    będący nośnikiem utworu, artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu
    rozpowszechnianego lub zwielokrotnionego bez uprawnienia albo wbrew jego
    warunkom nabywa lub pomaga w jego zbyciu albo przedmiot ten przyjmuje lub
    pomaga w jego ukryciu,

    podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

    2. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w
    ust. 1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w
    ust. 1, organizuje lub nią kieruje,

    podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 5.

    3. Jeżeli na podstawie towarzyszących okoliczności sprawca przestępstwa
    określonego w ust. 1 lub 2 powinien i może przypuszczać, że przedmiot
    został uzyskany za pomocą czynu zabronionego,

    podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
    lat 2.

    Art. 1181. 33) 1. Kto wytwarza przedmioty przeznaczone do niedozwolonego
    usuwania lub obchodzenia technicznych zabezpieczeń przed odtwarzaniem,
    przegrywaniem lub zwielokrotnianiem utworu bądź też służące do
    nielegalnego odbioru nadawanych programów, przeznaczonych dla zamkniętego
    grona odbiorców, uzyskujących do nich dostęp po zapłaceniu wynagrodzenia
    usługodawcy, albo dokonuje obrotu takimi przedmiotami,

    podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
    lat 3.

    2. Kto posiada, przechowuje lub wykorzystuje przedmioty, o których mowa w ust.
    1,

    podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
    roku.

    Art. 119. 34) Kto uniemożliwia lub utrudnia wykonywanie prawa do kontroli
    korzystania z utworu, artystycznego wykonania, fonogramu lub wideogramu albo
    odmawia udzielenia informacji przewidzianych w art. 47,

    podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
    roku.

    Art. 120. (skreślony). 35)

    Art. 121. 1. 36) W wypadku skazania za czyn określony w art. 115, 116, 117,
    118 lub 1181, sąd orzeka przepadek przedmiotów pochodzących z przestępstwa,
    chociażby nie były własnością sprawcy.

    2. W wypadku skazania za czyn określony w art. 115, 116, 117 lub 118, sąd
    może orzec przepadek przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa,
    chociażby nie były własnością sprawcy.

    Art. 122. 37) Ściganie przestępstw określonych w art. 115, art. 116 ust. 1,
    2 i 4, art. 117 ust. 1, art. 118 ust. 1, art. 1181 oraz art. 119 następuje na
    wniosek pokrzywdzonego.

    Art. 1221. 38) W sprawach o przestępstwa określone w art. 115-119
    pokrzywdzonym jest również właściwa organizacja zbiorowego zarządzania
    prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

    Art. 123. 39) Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, może
    wyznaczyć sądy rejonowe właściwe do rozpoznawania spraw o przestępstwa, o
    których mowa w art. 115-119 - na obszarze właściwości danego sądu
    okręgowego.

    Rozdział 15

    Przepisy przejściowe i końcowe

    Art. 124. 1. Przepisy ustawy stosuje się do utworów:

    1) ustalonych po raz pierwszy po jej wejściu w życie,

    2) do których prawa autorskie według przepisów dotychczasowych nie
    wygasły,

    3) do których prawa autorskie według przepisów dotychczasowych wygasły, a
    które według niniejszej ustawy korzystają nadal z ochrony, z wyłączeniem
    okresu między wygaśnięciem ochrony według ustawy dotychczasowej i wejściem
    w życie niniejszej ustawy. Ustawa nie narusza własności egzemplarzy utworów
    rozpowszechnionych przed dniem jej wejścia w życie.

    2. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się do utworów obywateli obcych stale
    zamieszkałych za granicą, pod warunkiem wzajemności.

    3. (skreślony). 40)

    4. Postanowienia umów, zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy,
    sprzeczne z przepisami art. 75 ust. 2 i 3 są nieważne.

    Art. 125. 1. Przepisy ustawy stosuje się do artystycznych wykonań:

    1) ustalonych po raz pierwszy po jej wejściu w życie,

    2) 41) w zakresie korzystania z nich po jej wejściu w życie, jeżeli według
    przepisów niniejszej ustawy korzystają nadal z ochrony.

    2. Ustawa nie narusza własności egzemplarzy, na których utrwalono
    artystyczne wykonanie przed dniem jej wejścia w życie.

    Art. 126. 1. Przepisy ustawy stosuje się do:

    1) fonogramów i wideogramów, które zostały sporządzone po jej wejściu w
    życie,

    2) programów radiowych i telewizyjnych, które zostały nadane po jej wejściu
    w życie,

    3) 42) fonogramów i wideogramów oraz programów radiowych i telewizyjnych,
    które według niniejszej ustawy korzystają nadal z ochrony.

    2. 43) Zasady, o której mowa w ust. 1 pkt 3, nie stosuje się do korzystania
    przez szkoły w celach dydaktycznych ze sporządzonych przed dniem wejścia w
    życie ustawy nadań, fonogramów i wideogramów nie będących filmami
    fabularnymi oraz spektaklami teatralnymi, a także do korzystania z utrwalonych
    na fonogramach i wideogramach artystycznych wykonań.

    Art. 127. 1. Jeżeli rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej
    ustawy korzystanie z utworu, artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu lub
    programu radiowego albo telewizyjnego było według przepisów dotychczasowych
    dozwolone, natomiast po tej dacie wymaga zezwolenia, to może być ono
    dokończone, pod warunkiem że uprawniony otrzymał stosowne wynagrodzenie.

    2. Z zastrzeżeniem ust. 3, dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej
    ustawy czynności prawne odnoszące się do prawa autorskiego są skuteczne i
    podlegają ocenie według przepisów prawa dotychczasowego; odnosi się to
    również do zdarzeń innych niż czynności prawne.

    3. Ustawę stosuje się do umów długoterminowych, które zawarte zostały
    przed dniem jej wejścia w życie, w odniesieniu do okresu następującego po
    tej dacie oraz do zobowiązań, które powstały przed dniem wejścia w życie
    ustawy, w odniesieniu do skutków prawnych zdarzeń następujących po tej
    dacie, nie związanych z istotą zobowiązania.

    4. Umowy zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie obejmują
    praw pokrewnych, chyba że strony postanowiły inaczej.

    Art. 1271. 44) Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do
    spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze zarządzenia, utworzy
    zespół do spraw przeciwdziałania naruszeniom prawa autorskiego i praw
    pokrewnych oraz określi jego skład, zadania i tryb działania.

    Art. 128. Traci moc ustawa z dnia 10 lipca 1952 r. o prawie autorskim (Dz. U.
    Nr 34, poz. 234, z 1975 r. Nr 34, poz. 184 i z 1989 r. Nr 35, poz. 192).

    Art. 129. 45) Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia
    ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu art. 124 ust. 3, który wchodzi w życie z
    dniem ogłoszenia. 46)

    No i chyba wszystko jasne ;)
  6. Eee... :O może mi to ktoś streścić? ;)
  7. To i tak nie wszystko :P (kawałek kajś wsiąknął, poza tym to tylko ustawa
    o prawach autorskich, a są jeszcze o dobrach intelektualnych itp, i wszystkie
    się łączą)

    Generalnie to covery możesz grać tylko w domu, o ile nikogo nie ma w pobliżu
    i oczywiście jeśli wałek został upowszechniony publicznie przez twórcę.
    Na koncercie możesz zagrać co najwyżej refren,ale musisz zaznaczyć kto go
    wymyślił.

    Ktoś tam pytał O Cobaina.

    Prawa autorskie obowiązują jeszcze 70 lat po śmierci, poza tym pozostali
    członkowie Nirvany żyją i chyba mają prawa do swoich nagrań, no nie ?
  8. @Pea: Na koncercie możesz zagrać co najwyżej refren,




    Eeee tam :). Można zagrać całą piosenką, a nawet całe dyskografie :wink:.
    Poza prawem pisanym uwzględnia się jeszcze jeszcze np.: zasady życia i
    praktyki społecznej. Kłopoty mogą być wtedy gdy jesteś bardziej pro i za
    granie coverów czerpiesz zyski.

    http://ubanimator.com
  9. Co do Kurta Combaina: Z tego co wiem, to Courtney Love posiada prawa do
    utwórów Narvany :czytaj:.

    Zastanawiam się jednak, czy ci wszyscy kolesie grający kowery różnych ramot
    (jakieś Reel Big Fish czy inne punk ska covers), musieli pytac twórców? A
    jak to jest jeśli w utworze wykorzystamy czyjś wiersz, vide chociażby "Do
    prostego człowieka" Akuratu? Pytam bo niestety podejrzewam że nie będę w
    stanie przeczytac ze zrozumieniem powyższego wyciągu z obwieszczenia. Tank.
  10. Jeśli grasz za darmo i da się to dopasować do "okazjonalnego wykonywania na
    żywo, związanego ze sprawowaniem kultu religijnego, uroczystościami
    państwowymi, szkolnymi, obchodami i imprezami powszechnie dostępnymi, z
    wyłączeniem jednak imprez reklamowych, promocyjnych i wyborczych" nikt nie
    musi autorowi płacić.

    Jeśli grasz zarobkowo to "organzacja zbiorowego zarządzania" powinna od tego
    wziąść odpowiednie stawki i rozliczyć się ze swoimi członkami którzy
    posiadają prawa autorskie do kawałków. Tylko w ustawie nie doczytałem się
    czy ma je wziąść od muzyków, od właściciala lokalu (który zwykle zarabia
    na tym dużo więcej niż muzycy), organizatora imprezy itp. Wie ktoś jak to w
    praktyce wygląda?
  11. O ile tego nikt wczesniej napisal: slyszalem, ze jeśli utwor ma powyzej 20 lat
    to można z nim zrobić co się chce bez naruszenia zadnego prawa.
  12. a czy mogę nagrać na płytę np 5 symfonie Bethoveena w wykonaniu mojej
    kapeli? Tzn. czy dla takich starych utworów obowiązuje jakieś prawo?
  13. do wszystkich utworów obowiązuje ochrona jeśli są zgłoszone. jak w muzyku
    mielismy koncert z orkiestra i była na nim publicznosc to trzeba było do
    zaiksu zgłośic i napisac co gramy itp. i na 2 dzien przychodził fax ile
    trzeba wkleic za to ze gramy to publicznie. 2 mój kumpel ma knajpe i gadał z
    gosciem z ZAIKS`U i teraz ma taka smieszna nalepke ze TU GRAMY LEGALNIE i placi
    miesiecznie 90 na zaiks i może puszczac w knajpie co tylko chce z
    jakichkolwiek nosnikow (oryginał i nieoryginał :D) i pytał się tez o
    zespół i facet powiedział ze takie samo coś może placić zespół i tez
    wtedy będzie to legalne jak beda grali covery ale zespół musi być wtedy
    zarejestrowany ...co kolwiek to oznacza..chyba chodzi o to ze trzeba wtedy
    zglosic w skarbowce ze się gra za kase itp. pozdrawiam
  14. Skoro uzeb wspomniał o rejestracji zespołu... no właśnie, jak to
    wygląda?... Czy jeśli ktoś raz na jakiś czas gra w jakimśtam klubie,
    załączając jakiś kower, dla ludzi w większości swoich znajomych, którzy
    płacą 5 zł za wstęp żeby na benzynę dla zespołu było... Czy to trzeba
    robic jakieś rejestracje zespołu? Na dodatek w skarbówce? (Wiem że to temat
    na odddzielny temat, no ale cóż... w dzisiejszych czasach strach zakładac
    xD)
  15. @piotreek7: a czy mogę nagrać na płytę np 5 symfonie Bethoveena w wykonaniu mojej kapeli? Tzn. czy dla takich starych utworów obowiązuje jakieś prawo?




    Możesz. Zdaje się że prawa autorskie do utworów muzycznych wygasają po 50
    latach (są jakieś tam wyjątki) czy coś koło tego.
  16. to ja powiem że prawa autorskie wygasają po 25 latach :-)

    Jeśli chodzi o "covery" które de facto wcale nie są coverami bo są zagrane
    dokladnie jak w oryginale - można je grac na koncertach itd. ale nie wolno
    czerpać z tego korzyści ani dawać tego na płyty bez zgody autora

    Tak mi się wydaje :-)
  17. To ja powiem, że prawa, owszem, wygasają po 25 latach, ale można je
    odnawiać, także nidgy nie wiadomo. W ogóle moim zdaniem to ta cholernia
    biurokracja trochę przesadza. Ale wiadomo przepis jedno, życie drugie.
  18. A no jo, 50 lat to chyba było na coś innego. Do poezji prawa autorskie
    wygasają chyba po 100, chyba że znowu coś pokręciłem.
  19. @Pea: OBWIESZCZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO



    Rozdział 4

    Czas trwania autorskich praw majątkowych

    Art. 36. 6) Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, autorskie prawa majątkowe gasną z upływem lat siedemdziesięciu:

    1) od śmierci twórcy, a do utworów współautorskich - od śmierci współtwórcy, który przeżył pozostałych,

    Uwaga wyjątek :D
    Art. 95. Prawo, o którym mowa w art. 94 ust. 2 i 3, gaśnie z upływem pięćdziesięciu lat następujących po roku, w którym fonogram lub wideogram został sporządzony.





    Z tego wynika, że jednak po piędziesięciu latach :D

    A o 25 latach nawet słowa nie ma.
  20. A ja słyszałem na WOSie takie coś, że prawo nie działa wstecz. W takim
    razie jak to jest odnośnie grania utworów wydanych przed wpisaniem ustawy do
    dziennika?
  21. To, że prawo nie działa wstecz akurat oznacza, że nie mogą po wejściu
    ustawy Cię ukarać za to, że grałeś covery przed jej wejściem w
    życie.
  22. dokładnie tak mazdah...co do grania coverów, to cżeby ktoś Was ściagał to
    chyba byście musieli być już na baaaardzo wysokim poziomie...Jakiś duży
    festiwal czy ogromny koncert...

    Pozdrawiam ;)
  23. Nie udzielam się już na basoofce, ale z powodu niezwykłego odsetku bredni
    wypisanych w tym temacie czuję się w obowiązku interweniować.

    Po pierwsze prawo autorskie jest niezbywalne, niedziedziczne i przysługuje
    ZAWSZE twórcy. Autorem Pana Tadeusza zawsze będzie Mickiewicz, a Enter
    Sandman Metallica.

    Natomiast autorskie prawo MAJĄTKOWE jest zbywalne, dziedziczne i wygasa po
    upływie 70 lat od śmierci twórcy.

    Nie ma czegoś takiego jak zasady życia i praktyki społecznej, są zasady
    współżycia społecznego. I w przypadkach o których mówimy mają znikome
    zastosowanie, bo wszystko jest dokładnie uregulowane. Jedyne ich zastosowanie
    w naszej materii to związane z art. 5 KC Nadużycie prawa podmiotowego, które
    mówi o tym, że uprawniony nie może korzystać ze swojego prawa jeśli to
    skorzystanie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Naprawdę
    ciężko podać przykład, w którym dochodzenie odszkodowania za złamanie
    prawa autorskiego podlegającego ochronie byłoby niemożliwe z racji na
    zws.

    Natomiast konkretne odpowiedzi na pytania z tematu są do znalezienia w wątku
    na basscity

    www.basscity.eu/thread-146-post-122121.html#pid122121

    i w archiwum z WD, do którego odnośnik jest w linkowanym temacie.
  24. Lepiej późno niż wcale. Nie mniej jednak jakaś merytoryczna wypowiedź ma
    ponadczasową wartość.
  25. Dodam jeszcze, że na publiczne wykonania utworów nie trzeba mieć zgody
    autora. Udziela jej ZAIKS automatycznie, w ten sposób, że organizator
    koncertu ma obowiązek dostarczyć ZAIKSOWi listę wykonywanych utworów i w
    zależności od tego, ile % tych utworów to utwory zarejestrowane przez ich
    twórców w ZAIKSie, zapłacić stosowne tantiemy.

    Czyli jak kapela gra koncert i wplecie 2 covery w 12-utworowy set (gdzie reszta
    kawałków to utwory kapeli, niezarejestrowane w ZAIKSie), organizator płaci
    (zgodnie z ZAIKSową tabelą) 2% od wpływów z biletów.
  26. A jak jest z numerami, które osiągneły status standardów jak np. SPOONFUL
    Dixona?
Napisz odpowiedź