Lester Claypool, koncert w Berlinie

obrazy: 

Cóż tu opowiadać, nie da się przecież opisać koncertu, można tylko podać kilka suchych faktów, głównie po to aby skoczyć temu i owemu na gulu.

Na zobaczenie i posłuchanie mistrza na żywo miałem nadzieję od momentu kiedy usłyszałem pierwsze dźwięki z płyty (a właściwie kasety) Tales From The Punchbowl (mój pierwszy kontakt z Primusem), kilkanaście lat temu.

Niestety szanowny pan Lester nie mógł się zdecydować czy gra jeszcze z Primusem, czy może już nie, a nawet jeśli to stary kontynent omijał szerokim łukiem.

Poza tym zaczął grać jakieś coraz bardziej dziwaczne dźwięki, w coraz dziwniejszych składach a mój mały rozumek nie do końca ogarniał to wszystko i niespecjalnie mnie kręciły takie klimaty (może poza kilkoma wyjątkami).

Dopóki nie usłyszałem tego na żywo. W środę, 17 marca, w Berlinie (klub Lido), zrozumiałem jaka może być różnica między występem a słuchaniem mp3 z komputera czy w aucie. Kolosalna.

Po koncercie wyszedłem powłócząc szczęką po ziemi. Pułkownik Lester dał czadu a jego zespół wcale nie zostawał w tyle. Razem zmietli moje wątpliwości czy aby 'ten nowy' Claypool spełni oczekiwania.

Gdybym miał czas mógłbym sporo napisać o świetnym brzmieniu, o dwóch perkusjach, kilkuminutowych solówkach, maskach małp i graniu na whamoli (patrz fota). Ale nie mam. Niech wam wystarczy zapewnienie i słowo honoru że warto było i jak tylko będę mógł pojadę raz jeszcze. I jeszcze raz.

No i spełniłem w końcu dość długo pozostające w niedostępnej sferze marzenie, z czego jestem okrutnie zadowolony :).